RE: Onze menselijkheid versus Wilders

Door wizzkizz op zaterdag 29 oktober 2011 14:00 - Reacties (14)
CategorieŽn: Maatschappelijk, Rondom het nieuws, Views: 4.802

Deze post heb ik geschreven naar aanleiding van Onze menselijkheid versus Wilders door Dekaasboer.

Over de casus Mauro kun je ontzettend veel schrijven. Het is totaal van de pot gerukt dat de voltallige Tweede Kamer zich ermee bemoeit. Dit om de simpele reden dat het de taak is van het parlement om wet- en regelgeving te maken en de regering te controleren en de individuele zaken over te laten aan de minister die daarvoor zijn discretionaire bevoegdheid heeft gekregen. Maar zo is de situatie momenteel niet, dus daarom de casus Mauro.

Ons huidige asielbeleid is in wet verankerd in, ik meen, 1999 door toenmalig staatssecretaris Job Cohen. Inderdaad, dezelfde Job Cohen die nu fractieleider is voor de PvdA. Mauro is in 2002 naar Nederland gekomen en is toen de asielprocedure ingegaan. Na een aantal jaren (dat is natuurlijk vťťl te lang) kwam er een afwijzing van zijn aanvraag. Deze afwijzing is door diverse rechters en hogere rechtbanken bekrachtigd. Aan inmiddels een drietal ministers c.q. staatssecretarissen is gevraagd om hun discretionaire bevoegdheid te gebruiken om Mauro toe te staan in Nederland te blijven, achtereenvolgens Albayrak (PvdA, nu Tweede Kamerlid), Hirsch Ballin (CDA) en nu dus aan Leers (eveneens CDA). Allen hebben dit verzoek geweigerd. Het is dus niet alleen de huidige minister Leers die tot die conclusie komt, die conclusie wordt door de verantwoordelijke bewindslieden van diverse politieke partijen al jaren lang consequent gemaakt. Onderdeel van de afwegingen zijn de feiten dat Mauro's moeder en familie in Angola wonen, hij in Angola geen gevaar loopt vervolgd te worden, in een strafkamp te belanden of iets dergelijks, Angola geen onveilig land is en hij nooit in aanmerking is gekomen voor een verblijfsvergunning van welke aard dan ook. Omdat het in Nederland eveneens beleid is om AMA's (Alleengaande Minderjarige Asielzoekers) niet uit te zetten als ze nog minderjarig zijn, mocht hij dus tot zijn 18e in Nederland blijven. Maar hij en zijn pleegouders en advocaten weten al sinds februari 2007 dat hij terug moet naar Angola.

Ter informatie kan ik iedereen ook nog het volgende artikel uit de Volkskrant van 2002 aanraden (dus geschreven in de tijd dat Mauro naar Nederland kwam): http://www.volkskrant.nl/...erland-als-paradijs.dhtml. In het kort beschrijft dit artikel een grootschalige mensenhandel van Angola naar Nederland, waarbij kinderen als Mauro worden ingezet om goedkoop (lees: op kosten van Nederlandse belastingbetaler) onderwijs te krijgen en dan de wetten rondom familiehereniging te kunnen misbruiken om het hele gezin een enkele reis Nederland te geven.

Neem ik Mauro of zijn pleegouders iets kwalijk? Niet echt, in hun situatie zou ik hetzelfde doen. Ik zou ook in het land van melk en honing willen blijven. Het echt kwalijke aspect in deze zaak, is dat de oppositie over de rug van Mauro probeert om het kabinet te laten vallen. Het is een politieke machtsspel waarbij de politici zich echt niet druk maken om Mauro zelf. Vooral de PvdA speelt een zeer kwalijke rol, Cohen en Albayrak kunnen niet zeggen dat ze Mauro in Nederland willen houden nadat ze eerder respectievelijk het huidige asielbeleid hebben ingezet en Mauro's verzoeken om te mogen blijven hebben afgewezen.

Al een jaar lang wordt minister Leers beschouwd als de zwakke minister in het kabinet, degene die het meeste kans heeft te struikelen en zo het kabinet te laten vallen. Dit omdat hij eerder (als burgemeester) heeft aangegeven persoonlijk anders in de asielwetgeving te staan dan de kabinetsopvatting. De oppositie laat weinig mogelijkheden onbenut om hem pootje te lichten in de hoop dat er dan nieuwe verkiezingen moeten komen en de PVV haar invloed op het beleid kwijt raakt. Alles, maar dan ook alles, lijkt geoorloofd om het huidige VVD-CDA kabinet met gedoogsteun van PVV te beschadigen. Zelfs als dat de inzet vergt van een onschuldige jongeman als Mauro.

De fraude ontmaskerd

Door wizzkizz op vrijdag 27 november 2009 20:30 - Reacties (10)
CategorieŽn: Klimaat en energie, Maatschappelijk, Rondom het nieuws, Views: 6.774

Zoals ik dit weekend schreef heeft Steve McIntyre reeds tot twee keer toe aangetoond dat de Hockeystickgrafiek door selectief gebruik en het manipuleren van data tot stand kwam. Uit de nu openbaar gemaakte e-mails en documenten zal waarschijnlijk blijken dat de oplichters dat zelf ook toegeven, als ze zich onder elkaar wanen. Maar het grootste schandaal is het volkomen corrumperen van het proces van peer review en het fabriceren van een ‘wetenschappelijke consensus’.

Computerkraak of klokkenluider?
Minister Cramer en andere aanhangers van de AGW-theorie proberen de aandacht van het klimaatbedrog af te leiden door te doen of de computerkraak de echte schande is. Welnu, de computerkraak wordt al onderzocht door de politie, op verzoek van de Climate Research Unit (CRU). De computerkraker zou weleens een insider kunnen zijn, en aanspraak kunnen maken op de status van klokkenluider. In ieder geval heeft de CRU alle wachtwoorden ingetrokken.

De e-mails onthullen niet alleen wat er binnen de muren van de CRU gebeurt, ook talrijke belangrijke Britse en Amerikaanse klimaatwetenschappers van buiten de CRU lijken betrokken.

Twijfel
Uit de mails blijkt dat men – als men zich onbespied waant – twijfelt aan de theorie van antropogene global warming (door de mens veroorzaakte opwarming van de aarde, AGW). In reactie op het feit dat in het afgelopen decennium de temperaturen zijn gedaald, merkt een wetenschapper op: "where the heck is global warming?... The fact is that we can't account for the lack of warming at the moment and it is a travesty that we can't." Voor het uitblijven van global warming in de afgelopen tien jaar heeft men nog steeds geen verklaring, zo blijkt uit een artikel in Der Spiegel: "Climatologists Baffled by Global Warming Time-Out."

Trucje
Veel aandacht ging de laatste dagen uit naar een e-mail waarin wordt gesproken over het toepassen van een ‘trucje’ om een ‘daling van temperaturen te verbergen’. Op wattsupwiththat.com geeft Anthony Watts een analyse van de truc: het selectief mengen van twee verschillende soorten data – temperatuurproxy’s van boomringen en echte metingen met thermometers – zodanig dat er een grafiek uitkomt met de gewenste hockeystickvorm.

Als verder bewijs van het eerdere schandaal rondom het selectief gebruiken van data om een hockeystickgrafiek te kunnen produceren, blijkt uit de e-mails dat de CRU-wetenschappers samenzweren om een formeel verzoek tot het verstrekken van de onderliggende data - op basis van de wet op de vrijheid van informatie - te ontlopen. Nu is het in de wetenschap een goed gebruik dat je niet alleen je resultaten naar buiten brengt, maar dat je ook de onderliggende data en de manier waarop je ze hebt verwerkt beschikbaar stelt aan anderen, zodat zij deze kunnen controleren en zelfs bekritiseren. Dat werd door de CRU-wetenschappers pertinent geweigerd.

Corrumperen van de peer review
Het meest opvallend is het uitgebreide bewijs voor het kapen van het proces van peer review, om het dogma van de AGW koste wat kost overeind te kunnen houden. In het proces van peer review worden wetenschappelijke artikelen ter beoordeling aan andere wetenschappers met een relevante expertise voorgelegd voordat ze in vakbladen worden gepubliceerd. Op die manier moeten onderzoeken met zwakke argumentatie en slechte methodologie eruit worden gezeefd. Het risico van dit proces is het ontstaan van groepsdenken. Door het proces van peer review te corrumperen kunnen critici buiten worden gesloten, ook al is hun kritiek legitiem.

Dat is exact wat er is gebeurd.

In reactie op een artikel dat de AGW-hypothese betwist en werd gepubliceerd in het vakblad Climate Research klaagt het hoofd van de CRU, Phil Jones, dat het vakblad zich moet ontdoen van deze lastige redacteur. Michael Mann antwoordt:

Ik denk dat we "Climate Research" niet langer als een legitiem vakblad met peer-review moeten beschouwen. Misschien moeten we onze collega’s in het klimaatonderzoek aanmoedigen om niet langer artikelen aan te bieden aan dit vakblad of artikelen daarin te citeren.

Hier wordt overduidelijk een cirkelredenering gevolgd. Scepticisme m.b.t. de AGW-hypothese wordt niet serieus genomen omdat het niet wordt ondersteund door publicaties in ‘legitieme vakbladen met peer review’. Maar als een vakblad wťl zo’n artikel publiceert, dan is het automatisch geen legitiem vakblad meer.

Tegenstanders uitsluiten van peer review
Wat ook opvalt, is de paniek bij de ‘wetenschappers’ zodra afwijkende meningen in de wetenschappelijke literatuur opduiken. Toen ook in Geophysical Research Letters een sceptisch artikel verscheen merkte Michael Mann het volgende op: “Het is een ding om Climate Research te verliezen. We kunnen het ons niet veroorloven om GRL te verliezen.”

Een andere CRU-wetenschapper, Tom Wigley, suggereert om een andere lastige redacteur aan te pakken: “Als je denkt dat Saiers in het kamp van de broeikassceptici zit, dan, als we daar documentair bewijs van kunnen vinden, zouden we de officiŽle AGU-kanalen moeten volgen om hem eruit te werken.” Dat is precies wat ze deden, en in een latere e-mail scheppen ze op dat “Het GRL-lek nu waarschijnlijk gedicht is met nieuw redactioneel leiderschap daar.”

Marionetten plaatsen bij vakbladen, het IPCC en de media
Het buitensluiten van sceptici is echter nog niet genoeg. De CRU-wetenschappers zwoeren ook samen om marionetten bij vakbladen te plaatsen, zodat hun eigen bijdragen automatisch werden goedgekeurd. Phil Jones suggereert zo’n list in een e-mail aan Kevin Trenberth, waarin hij hem verzekert dat “Zij allen weten wat ze moeten zeggen… zonder dat we het hoeven voor te zeggen.”

We hoeven ook niet meer vreemd op te kijken als in een andere e-mail wordt verwezen naar het weren van onwelkome wetenschappelijke bevindingen uit een VN-rapport: “Ik denk niet dat ook maar ťťn van deze beide artikelen in het volgende IPCC-rapport verschijnt. K en ik zullen ze er op een of andere manier buiten houden – zelfs al moeten we opnieuw definiŽren wat peer-review literatuur is!” Hier mag minister Cramer eens goed en lang over nadenken als ze zegt: “ons ijkpunt is het IPCC”.

Ook RealClimate.org dat vaak wordt voorgesteld als een objectieve website waar global warming activisten en sceptici een onpartijdig forum kunnen vinden om met elkaar in debat te gaan, is niet zo onafhankelijk als gedacht. De CRU-wetenschappers hebben RealClimate.org in hun zak, zo pochen ze.

Ik wil jullie laten weten dat jullie alle ruimte hebben om RC te gebruiken zoals dat jullie uitkomt. Gavin en ik zullen heel voorzichtig zijn met de commentaren die we door de screening laten… We kunnen commentaren in de wachtrij ophouden en contact met jullie opnemen of ze moeten worden doorgelaten of niet, en zo ja of jullie zelf reacties willen toevoegen.

Beschouw RC maar als een hulpbron die tot jullie beschikking staat… We zullen zo goed mogelijk op ons eigen oordeel afgaan om er zeker van te zijn dat de sceptici de commentaren op RC niet als megafoon kunnen gebruiken.

En wie nog betwijfelt of de mainstream media het spel meespelen, moet de slaafse apologie voor de CRU-mails van Andrew Revkin van de New York Times maar eens lezen.

Wetenschappelijk consensus is doorgestoken kaart
Het beeld dat oprijst uit de e-mails laat aan duidelijkheid niets te wensen over. In elke discussie over global warming, of het nu in de wetenschappelijke vakliteratuur is, of in de mainstream media, staat de uitkomst al bij voorbaat vast. Net zoals de temperatuurgrafieken van de CRU zijn voorgeprogrammeerd om een omhoog buigende hockeystick te tonen, zo zal uit elke bespreking in de media volgen dat global warming echt is en dat de mens de schuldige is. En alle data, welk wetenschappelijk artikel dan ook dat deze conclusie lijkt te weerleggen wordt in de verdachte hoek geplaatst als zijnde ‘onwetenschappelijk’. Juist omdat het het gevestigde dogma bedreigt.

Al meer dan tien jaar moeten we aanhoren dat er een wetenschappelijke consensus is, dat de mens global warming veroorzaakt, het debat voorbij is en alle ‘echte wetenschappers’ erkennen dat de AGW-hypothese waar is. Nu weten we wat deze consensus werkelijk betekent: het is allemaal doorgestoken kaart.

Het gaat hier niet alleen om grootschalige wetenschappelijke fraude. Het is ook een misdrijf. Tientallen prominente wetenschappers hebben een gansterorganisatie opgezet om overheidsfondsen te vergaren: miljarden aan belastinggelden voor klimaatonderzoek.

Maar de schade is veel groter dan al dat belastinggeld voor klimaatonderzoek. De frauduleuze AGW-theorie wordt gebruikt om de wereldeconomie op een hongerdieet te zetten door het gebruik van de goedkoopste en rijkst beschikbare energiebronnen uit te faseren.

Dit is de misdaad van de eeuw. Het vereist een grondig onderzoek en de boosdoeners mogen hun gerechte straf niet ontlopen.
DISCLAIMER
Bovenstaande tekst is geschreven door Clark Kent en met toestemming integraal overgenomen van http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=9900 op 27-11-2009 om 20:00. Ik had het niet beter kunnen schrijven en wil jullie dit niet onthouden, zeker ook niet gezien de recente onthullingen over datamanipulatie door NIWA.

De documenten waar het in deze post over gaat waren reeds geruime tijd in het bezit van de BBC, dat hier geen verdere ruchtbaarheid aan gegeven heeft.

edit:
- Link naar elsevier toegevoegd over bewust negeren van de CRU bestanden

12% NL vrouwen verkracht?

Door wizzkizz op dinsdag 7 juli 2009 21:05 - Reacties (16)
CategorieŽn: Maatschappelijk, Rondom het nieuws, Views: 9.629

Naar aanleiding van wat publiciteit rondom een onderzoek van de Rutgers Nisso Groep, heb ik uit nieuwsgierigheid en ongeloof het onderzoeksrapport eens doorgelezen. Hieronder een aantal van mijn bevindingen.
quote: Rapport SG in Nederland pagina 1 en 2
Als wervingsmethode is, net als in het onderzoek Seksuele gezondheid in Nederland 2006 (Bakker & Vanwesenbeeck, 2006), gekozen voor het benaderen van het internetpanel Euroclix. De respons bij werving via een bestaand internetpanel is vele malen hoger dan de respons bij werving via de telefoon. Bovendien heeft werving via een internetpanel als voordeel dat er gericht geworven kan worden om tot een steekproef te komen die zo representatief mogelijk is voor de Nederlandse bevolking.
Respondenten ontvangen, in dit geval, in ruil voor hun deelname zogenoemde clix. De clix die respondenten verdienen, kunnen ze omzetten in korting op producten die ze via internet aanschaffen.


Lees verder »